“Kështu flet Ali Ahmeti!”/ Në vend se ta rrënojnë, më mirë të mësojnë diçka prej tij!

83

Besojmë se lexuesit nuk do ta marrin me patetikë sipas titullit të romanit të Heses “Kështu fliste Zaratustra”! Qëllimi i këtij aluzioni është tjetër, që t’ua rikujtojmë atyre që e duan me sinqeritet profilin e tij dhe atyre që nga zemra e plasur ia kanë zili dhe e shajnë nga të mbërrijnë, se ka diçka që atë e bën të veçantë kundrejt të tjerëve.

Ali Ahmeti flet kështu si flet dhe vepron ashtu si vepron, për t’ia pasur lakmi. Intervista e fundit në TV Klan Maqedoni, e dëshmoi kushedi për të satën herë të vërtetën që e dinë ata që e ndjekin dhe ata që nuk duan ta pranojnë publikisht. Ali Ahmeti paraqet një kombinim ideal të njeriut me vizion dhe të politikanit pragmatik, i cili ka çka i ofron popullit të vet dhe vendit ku ai mbi dy dekada vepron. Vizioni, përvoja politike, ideali i kombinuar me pragmatizëm, nuk gjenden te të gjithë.

Ja disa poenta që i veçuam nga intervista e së hënës në “Klan-debat”, që janë të vërtetat që si thotë populli, “nuk i luan topi”. Ali Ahmeti tha se nuk i ka pëlqyer, për më tepër ka qenë i shqetësuar nga grumbullimi që u bë me VMRO dhe partitë shqiptare dhe “Levicën”, dhe të ulen për inate kundër BDI për të ndërtuar një shumicë të re. Strategjia e inatit, është diçka që sidomos bllokun opozitar shqiptar e çoi nga gabimi në gabim. E provuan me koalicion me VMRO-në në kohë kur shqiptarët nuk janë çliruar nga të gjitha paragjykimet ndaj kësaj partie. Opozitarët shqiptarë dolën të përgjysmuar nga koalicionimi në zgjedhjet lokale. Kur nuk e fituan ashtu legjitimitetin, provuan strategjinë e bashkimit me këdo, madje dhe me “Levicën” që haptas deklaronte se është kundër gjërave për të cilat angazhoheshin partitë shqiptare.. Dështuan.

Nuk është faji i Ali Ahmetit për këto bredhëritje makiaveliste, ku shkilen platformat dhe përcaktimet e deklaruara. Ndëshkimi u vjen nga sovrani. Për bllokadat e paralajmëruara, mbase nuk ka nevojë të peshohen fjalët e Ali Ahmetit kur thotë se vendi ndodhet në krizë serioze dhe se duhet të jemi seriozë për të krijuar moment më të mirë për tejkalimin e situatës. Në situata të këtilla duhet të ndodhë e kundërta, që pushteti dhe opozita të bashkëpunojnë për nxjerrjen e vendit nga këto kriza që nuk janë nga shkaktarë të brendshëm, por nga vis major . Kriza energjetike, kriza me furnizimin e ushqimeve dhe shtrenjtimet deri në mungesë të mundshme në të ardhmen, nuk janë ngase kjo qeveri nuk dijti ta menaxhojë(vendet e rajonit ia kanë pranuar se masat e saj kanë qenë më të mirat!), por pse të njëjtit shkaktarë në gjithë botën e kanë përkeqësuar gjendjen. Ndaj, të mendosh për zgjedhje të parakohshme në kohë të këtilla, vërtet, si thotë Ali Ahmeti, vendi nuk e ka atë luks. Ai tha se “Bashkimi Demokratik për Integrim ka qenë dhe mbetet çelësi i çdo qeverie, si me VMRO-në po edhe me LSDM-në”.

Kush mund ta mohojë këtë? Vetëm dy vjet prej vitit 2002 e këndej nuk ishte në Qeveri, dhe BDI-ja ishte çelësi edhe atëherë që përcaktonte fatin e qeverisë që ra. Sepse një parti që përfaqëson shumicën e shqiptarëve, nuk mund të mos vendosë për fatin e qeverisë. Forca e saj politike është përcaktuese. Përpjekjet e pasuksesshme që me kombinatorika numrash, duke u bashkuar “dhe me djallin”, vitin e kaluar, dëshmoi se asnjë forcë nuk mund t’i bëjë ballë forcës që buron nga përkrahja popullore. Këtë e ka vetëm BDI-ja dhe ndaj është përcaktuese, është “çelësi”. Mjafton të shihet edhe pjesëmarrja e saj në këtë qeveri, për të nxjerrë përfundimin se ajo bartë dhe është përcaktuese ose kreatore e politikave në fushat më të ndjeshme: ekonomi, financa, arsim, politikë të jashtme, sistem politik… Jo rastësisht. Sukseset e kuadrove të saj askush nuk mund t’i mohojë. Në pikën për ta defakorizuar BDI-në, kanë dështuar të dy partitë kryesore maqedonase. Madje edhe në situata paradoksale kur me të ishin në pushtet dhe i punonin pas shpine. Shumë prej tyre, kanë rënë nga skena, BDI-ja dhe Ali Ahmeti vazhdojnë!

Ka pasur në të kaluarën politikanë maqedonas kalkulantë, të cilët “me njërin sy shikonin nga perëndimi, e me tjetrin ia shkelnin Rusisë me syrin tjetër” dhe me avneturierizmin e tyre pengonin hyrjen e Maqedonisë në NATO. Tash kur vendi ka hyrë në NATO dhe ky ishte përcaktimi i padiskutueshëm dhe për të cilin impenjoheshin Ali Ahemti dhe BDI-ja, duket qartë vizionariteti. Në këtë kohë të krizës globale në skenën gjeostategjike, po dëshmohet se NATO është mbrojtja më e mirë e një vendi të vogël nga çdo kërcënim dhe sa të dëmshme kanë qenë përpjekjet e uljes në dy karrige të të tjerëve. Ali Ahmeti duket se shpesh ecë një hap para të tjerëve. I ballafaquar edhe me ndonjë problem brenda partisë së tij, ai paralajmëron një princip të ri që partinë mund ta çlirojë nga lufta e grupeve apo individëve, me atë që në të ardhmen në këtë parti vetë anëtarësia do t’i zgjedhë organet partiake, diç që në botën moderne është sprovuar si gjë e duhur. Që të mos vendosin individët, por anëtarësia, si në zgjedhjet partiake në Amerikë, e kohëve të fundit sprovuar edhe te disa parti në Shqipëri.

Prandaj, në vend se të përpiqen t’ia marrin rolin që ka me metoda shpesh bizantine, më se miri oponentët e tij ta kopjojnë dhe mësojnë diçka prej tij! Të mësojnë urtësinë se ai nuk merret me të tjerët siç merren ata me të, sepse metoda e tij është jetëgjatë: ai ofron programe, zgjidhje për çështjet e hapura, e të tjerët urrejtje, shpesh dhe patologjike, intriga prapa shpine…Të mësojnë edhe një të vërtetë, se shumë sish që u përpoqët ta rrëzojnë Ali Ahmetin në mënyra intriganeske, nuk janë më në skenën politike./indeks.mk

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here