Dauti: A mundet Amerika ta çojë Ballkanin drejt Lindjes?!

Date:

Një deklaratë nga Albin Kurti, një argument jo ekonomik, por politik, ishte se Ballkani i Hapur nuk e çon rajonin nga BE-ja, por nga Lindja, gjegjësisht nga Rusia dhe Kina. Cili politikan normal shqiptar i Ballkanit do të punonte me vetëdije për këtë shkarje gjeostrategjike?! Vallë, Rama, Ahmeti dhe Abazoviqi angazhohen për rrugëtim drejt Lindjes dhe Rusisë? Abazoviqi që korrigjoi gabimin e tij me rrëzimin e qeverisë proserbe dhe e ktheu Malin e Zi në kursin euro-atlantik, zor se mund ta fusësh te agjenda lindore! Për Ali Ahmetin edhe më pak… Ndoshta mund të ketë ndonjë hamendje për Ramën, hë, me gjithë miqësinë me Vuçiqin dhe me refuzimin e dënimit të gjenocidit serb në Srebrenicë…, por kjo hamendje mund të shkojë gjer në Beograd, por askush nuk e beson se mund të shkojë gjer në Moskë…Edhe sikur Rama të ishte në këtë agjendë, ka “korrektues” më të mëdhenj, më të interesuar se nga do të venë këto vende dhe këtu logjika bie ndesh me logjikën e qeverisë kosovare: Nëse Ballkanin e Hapur e përkrah edhe Amerika, atëherë i bie që Amerika punuaka për ta çuar Ballkanin në përqafim të Rusisë?! Diçka nuk shkon me logjikën, apo jo?!

Kosova ka marrë qëndrim të fortë, edhe pse Vuçiqi i bën ftesë “Prishtinës” për t’u kyçur. Logjika thotë se në kuadër të Ballkanit të Hapur, vendet kanë status të barabartë, dhe atje marrin pjesë si shtete! Shtet Serbia, shtet Kosova. E dyta, një pjesëmarrje në Samit në cilësinë e vëzhguesit, do ta kishte vënë në sprovë edhe qëndrimin e Vuçiqin kundrejt Kosovës. Kjo do të ishte ana pragmatike. Ana tjetër që nuk funksionon sa duhet, janë argumentet se Serbia ende nuk e ka njohur Kosovën si shtet. Normalisht që ende s’e ka pranuar Kosovën, sepse po të kishte ndodhur kjo, s’do të bëhej dialogu për normalizimtë marrëdhënieve, që do të çonte drejt njohjes nga Serbia(jo të Serbisë nga Kosova, siç thuhet shpesh, sepse Serbia nuk ka nevojë të njihet, ajo është pjesë e OKB-së). Dhe të kërkosh nga Serbia të të pranojë që ti të hysh në Ballkanin e Hapur, është një përrallë e bukur, por si e tillë, edhe larg realitetit.

Dhe kur të analizosh matematikisht, a ka të drejtë shumica apo pakica, ose më saktë, i vetmi-i vetmuari, i cili sikur ruhet prej gjithçkaje madje edhe hija e veti duket si ndonjë avet, atëherë dihet se kush duhet të rirreshtohet dhe si. Vetëm koha mund të ishte ai faktor që një ditë, kushedi kur, t’i japë të drejtë.

(Nga kolumna e publicistit Daut Dauti në gazetën “Koha”)